Galeria Panoramy 360 WK Panoramy 360 Patronat Patronat

ŻNINIANIE I NIE TYLKO

Prezentujemy Państwu leksykon żninian oraz osób, których losy splotły się ze Żninem lub wpłynęły one na historię Żnina.

G

Aleksander Guttry (1813- 1891)

Powstaniec, polski działacz narodowy w okresie zaborów. Urodził się w 1813 r. w rodzinnym majątku w Paryżu na Pałukach. Rodzicami byli Leon i Honorata ze Skaryszewskich. Rodzina Aleksandra przybyła ze Szkocji do Polski w XVIII w. Do szkół Guttry uczęszczał w Poznaniu, później najprawdopodobniej studiował w Krakowie. Po zakończonym powstaniu listopadowym, w którym brał udział, Guttry powrócił do Wielkiego Księstwa Poznańskiego, w którym pracował w organizacjach ziemskich.

W 1840 r. uczestniczył w pracach nad przygotowaniem powstania narodowego, kierowanego przez poznański Komitet (Karola) Libelta. (Jego willa o charakterze dworu obronnego znajduje się w Czeszewie między Gołańczą, a Wapnem w dzisiejszej Wielkopolsce. Tam też został pochowany.). Guttry w 1845 roku obejmuje urząd wielkorządcy powstańczej Wielkopolski. Po denuncjacji w przeddzień wybuchu powstania w lutym 1846 r., został aresztowany i uwięziony. Po roku zostaje uniewinniony i zwolniony.
Dziedzic na Paryżu brał czynny udział w Wiośnie Ludów 1848 r. pełniąc funkcję adiutanta przywódcy powstania gen. Ludwika Mierosławskiego. Guttry był działaczem Ligi Polskiej, założycielem „Dziennika Polskiego”, powstańcem styczniowym 1863 r., komisarzem na Wielkopolskę dyktatora gen. Mariana Langiewicza. Organizował pomoc materialną dla powstańców i przemyt broni. Później kierował tzw. Agencją Broni. W 1864 r. rząd pruski za udział w powstaniu skazał Guttrego zaocznie na karę śmierci przez ścięcie. Aleksander powrócił na swoje Pałuki dopiero po ogłoszeniu amnestii w 1871 r. Był autorem „Pan L. Mierosławski, jego dzieła i działania” oraz „Pamiętnika” ( zawierającego osobiste wspomnienia z lat 1844-1863).
Aleksander Guttry zmarł 4 I 1891 r. w Piotrkowicach. Pochowano go na cmentarzu parafialnym w Juncewie.

Do góry